Met gestrekt been

We zijn genaaid.

Wat zal ie er ziek van zijn, Wolter Kroes. De zelfverklaarde Oranje-zanger loopt tonnen mis, want hij had wel een vrolijk Holland-lied willen uitbrengen. Maar we zijn er niet bij. Het WK begint straks in juni en Nederland doet niet mee.

Wie is daar verantwoordelijk voor? De afgelopen maanden ging het over niets anders dan de schuldvraag. Lag het aan Danny Blind, met zijn warrige selectiebeleid, met zijn laffe tactiek en zijn onhandig optreden in de media? Lag het aan Dick Advocaat, die bejaarden liet voetballen tegen Frankrijk, die niet geloofde in een grote uitslag voor Zweden tegen Luxemburg en die winnen belangrijker vond dan het doelsaldo?

Lag het aan Vincent Janssen, die alleen maar voor eigen succes ging en het overzicht in de ‘zestien’ mist? Lag het aan Kevin Strootman, die verschrikkelijk slecht speelde als het Wilhelmus klonk?

Welnee. Aan ‘ons’ lag het niet. We zijn gewoon genaaid!

Denk even terug aan 6 september 2016. De Friends Arena in Solna, Zweden. Nederland had 70% balbezit en speelde de Vikingen helemaal zoek. 24 schoten voor Oranje, we domineerden. Eén domme actie van Strootman zorgde voor het Zweedse doelpunt, Sneijder maakte keurig gelijk. In de laatste minuut kwam dan eindelijk de gerechtigheid: Invaller Bas Dost kopte een voorzet van rechts binnen. 1-2, zou je denken.

Maar de heer Daniele Orsato dacht dat niet. Sinds 2010 is de goede man in het bezit van een FIFA-badge. Orsato heeft inmiddels 13 interlands gefloten, maar was nooit zo beslissend als die avond in Zweden. De Italiaan constateerde als enige een overtreding van de immer sportieve Bas Dost en keurde de loepzuivere treffer af. Hij bepaalde de eindstand op 1-1. En hij legde daarmee de basis voor de zuurste kwalificatiereeks ooit van het Nederlands elftal.

Had de scheidsrechter gewoon zijn werk gedaan, dan had Nederland aan het eind van de rit drie punten meer gehad dan Zweden. Dan had, halverwege de kwalificatie, er nooit zoveel druk gestaan op de bondscoach. Dan had iedereen Bas Dost als volwaardig spits aangezien en had hij veel meer gespeeld en dus ook veel meer gescoord. Dan waren we netjes tweede geworden in de poule, misschien zelfs wel eerste. Want tegen Frankrijk kregen we geen penalty toen Laurent Koscielny hands maakte. Dat scheelde weer een punt voor ons en twee voor Frankrijk. En dán hadden we ons gewoon rechtstreeks geplaatst! Bedankt scheidsrechter Skomina!

Maar nu komt er een zomer aan zonder Oranje, zonder wuppies, zonder versierde straten en zonder voetbalhit van Wolter Kroes. Moeten we maar gaan juichen voor Tom Dumoulin.