Home Column van Marcel Moe

Moe

DELEN

Zo. Klaar. Na dit weekend hoeft niemand meer te denken dat Nederland iets te zoeken heeft op het WK. Donderdag speelde de ploeg van bondscoach Ronald Koeman een ongeïnspireerd potje tegen Slowakije, maandag had de oranjebrigade bizar weinig in te brengen tegen Italië. Het enige mooie aan dit Nederlands elftal is het shirt. Dat het beide keren nog 1-1 werd is een mirakel. Misschien dat dát Koemans houvast is voor de komende kwalificatieperiode. Mazzel mag Nederland niet ontzegd worden.

Maar, wat was het slecht. En dat valt eigenlijk wel te begrijpen ook. Want wie wil er, na een lang en pijnlijk seizoen voor de Nederlandse voetballers, zo vlak voor de vakantie nog vol gas gaan? De Ajacieden hadden in juli al de eerste dreun te verwerken met het drama Nouri. En niet veel later de uitschakeling in Europa. PSV zette zichzelf voor schut tegen Osijek, voetbalde zonder lef in de competitie om toch, zonder enige glans, kampioen te worden. En Feijenoord laten we maar helemaal buiten beschouwing.

Virgil van Dijk, Wijnaldum en Depay waren wel heel hard aan vakantie toe. En ook de Nederlands Elftalspelers die in de Premier League bij middenmoters spelen oogden moe en uitgeblust. Een veel te zware competitie misschien? Hoe dan ook, de oranje batterij was leeg. De heren waren aan vakantie toe. Dus nu mogen onze jongens vanuit een hangmatje tussen twee palmbomen op hun IPad de verrichtingen van hun buitenlandse collega’s volgen. Begrijp me niet verkeerd, ik gun ze hun rust. Drankje erbij, slippertjes bungelend aan de voeten, lekker bijtanken om volgend seizoen klaar te staan en de eer van ons land te verdedigen.

Wij maken ons op voor 64 heerlijke potjes. Ik verheug me op onbekende onberekenbare spelers uit Panama en Iran, ik hoop te genieten van gevestigde namen als Neymar en Pogba en ik reken op veel discutabele momenten: afgekeurde doelpunten, onterechte rode kaarten, drama en heroïek. Ik vrees de hooligans. De Russische televisie is vast een meester in het niet uitzenden van die beelden, maar met supporters uit Polen, Rusland en Engeland en met goedkope drank in een snikheet land kán het niet goed gaan daar.

Kortom, het wordt een boeiend toernooi. We hoeven niet overspannen Nederland aan te moedigen. En vliegt onze reserve-favoriet eruit – ‘Dan maar voor België’ – dan gaan we gewoon weer over op de orde van de dag. In september beginnen wíj weer.